Nederlandse Beurs Bedrijfsschadepolis

01 Juni 2000

In de Beursbengel van juni 2006 verscheen een artikel van de hand van schade-expert en Lengkeek firmant Klaas Mijnheer over de Nederlandse Beurs Bedrijfsschadepolis voor Uitgebreide Gevaren, de NBBU. 

NBBU en extra kosten 

Zoals bekend is inmiddels in navolging op de NBUG ook de NBBU 1999, de Nederlandse Beurs Bedrijfsschadepolis voor Uitgebreide Gevaren, verschenen. Een goed initiatief, dat het waard is in de markt veel respons te vinden. Op deze wijze wordt immers duidelijkheid gecreëerd voor alle betrokkenen op een gebied waar tot nu toe veel onduidelijkheid en mystiek leek te bestaan. Toch is er in deze NBBU iets geslopen, waarvan ik betwijfel of de consequenties daadwerkelijk zo zijn bedoeld. Ik heb het dan over de bepalingen rondom de extra kosten.

Polistekst:

Artikel 5 van de polis handelt over extra kosten. De tekst luidt: Artikel 5.1: De extra kosten worden vergoed tot maximaal het bedrag van de vermindering van de bedrijfsschade dat binnen de schadevergoedingstermijn met de extra kosten is bereikt;

Artikel 5.2: De extra kosten, die met instemming van de (expert van) verzekeraars zijn gemaakt, worden volledig vergoed, zonodig boven het verzekerde bedrag.

Beide bepalingen zijn niet verrassend. Extra kosten maximaal vergoeden tot de bereikte besparing is een goed uitgangspunt. Vergoeding van extra kosten die zijn gemaakt met goedkeuring van de (expert van) verzekeraars is ook logisch. Immers, de goedkeuring is verleend. Als dan achteraf wordt geconstateerd dat het beoogde besparingseffect niet geheel is behaald, is het niet redelijk dat de verzekerde dat dan moet betalen. De verzekeraars hebben in de persoon van de door hen benoemde expert dit risico immers overgenomen.

Toelichting:
In de toelichting op artikel 5 wordt uitvoerig ingegaan op de positie van verzekerde ingeval het verzekerde bedrag lager blijkt te zijn dan de brutowinst die over de schadevergoedingsperiode mocht worden verwacht. In feite is de verzekerde in zo'n geval vergelijkbaar met een co-assuradeur. Het maken van extra kosten is dus ook in het belang van verzekerde. De kosten zullen in dat geval dus in evenredigheid door verzekeraars en verzekerde moeten worden gedragen. Ook hier lijkt niets aan de hand. Een normale uitwerking van de bepalingen van onderverzekering. Een verzekerde die een deel van de schade, en dus ook van de extra kosten zelf moet betalen, omdat hij onderverzekerd is.

Polistekst:

Artikel 8.3: dit artikel werkt de onderverzekering verder uit. In dit artikel is de zogenaamde evenredigheidsbepaling opgenomen: schadevergoeding naar evenredigheid bij onderverzekering. Echter: "Deze evenredigheidbepaling is niet van toepassing op de schadevergoedingen die uit hoofde van artikel 4.1 (reconstructiekosten) en 5.2 (extra kosten) verschuldigd zijn." Voor reconstructiekosten is dit duidelijk. Deze hebben immers een duidelijk premier risque karakter. Voor de extra kosten van artikel 5.2 betreft dit dus de extra kosten die met instemming van de expert zijn gemaakt. In dit geval wordt dus de evenredigheidsbepaling niet toegepast, ondanks de correcte uitleg in de toelichting op de polistekst van artikel 5.

Navraag bij leden van de commissie die deze polistekst hebben vervaardigd, heeft mij geleerd dat van de veronderstelling wordt uitgegaan dat alle kosten die met instemming van de expert worden gemaakt dienen te worden vergoed door verzekeraars. Het gaat niet aan de verzekerde aan het einde nog met extra kosten te laten zitten, die met instemming van de expert zijn gemaakt. De expert moet dan maar in een vroegtijdig stadium zijn goedkeuring onthouden.

Op zich vind ik het volledig correct, dat eenmaal gegeven toestemming voor extra kosten, niet later weer wordt ingetrokken. Er ontstaat echter een zeer merkwaardige situatie in geval van onderverzekering. Een en ander kan ik met het volgende voorbeeld verduidelijken: Stel een verzekerde met een belang van € 1.000.000 per maand. Er ontstaat volledige stilstand ten gevolge van een gedekt evenement. De schade gaat dus € 1.000.000 per maand bedragen. De schade kan worden beperkt door maatregelen te nemen die extra kosten ter grootte van € 700.000 per maand bedragen. De goedkeuring wordt uiteraard gegeven, want de schade wordt met € 300.000 per maand beperkt, tot een bedrag van € 700.000 in plaats van € 1.000.000. Verzekeraars zullen € 700.000 betalen.

Stel nu in hetzelfde geval dat verzekerde slechts voor 50% verzekerd is. Verzekeraars lopen dus slechts voor € 500.000 per maand een financieel risico. Wanneer echter de extra kosten worden uitgegeven om de schade te beperken, dienen verzekeraars € 700.000 te betalen. Een merkwaardige situatie, die de expert voor moeilijke afwegingen stelt. De beslissingen betreffen dan niet meer alleen de schadebeperking, maar veel meer de vraag wie het gaat betalen. Verzekeraars hebben liever dat er geen maatregelen worden genomen. Dat kost slechts € 500.000. Geeft de expert echter wel zijn toestemming, dan wordt de rekening voor verzekeraars dus € 700.000. Maar verzekerde is er dus bij gebaat dat er wel maatregelen worden genomen.

Als argument wordt aangegeven dat een eenmaal door experts gegeven toestemming moet leiden tot een volledige vergoeding. De experts moet dus maar niet zijn volledige toestemming geven. Maar hoe ver dan wel? Tot 50%? Of tot maximaal € 500.000?

In een toelichting op de nieuwe NBBU van de hand van de heer C. Kortleve in de Beursbengel van december 1999 merkt de schrijver op dat de gevolgen van het maken van extra kosten lang niet altijd vooraf volledig zijn in te schatten. Er is dan ook een belangrijke rol weggelegd voor de expert. En uiteraard mag de expert niet zijn toestemming ten dele geven, zoals de heer Kortleve in zijn artikel ook opmerkt. Verzekerde wordt dan immers met een onzekerheid opgezadeld en doet wellicht niets, zodat verzekeraars geheel betalen. Ja, maar dan alleen wanneer volledig is verzekerd, of wanneer verzekerde meedoet in het geval van onderverzekering.

Mijns inziens worden bij de experts beslissingen neergelegd die niets te maken hebben met een adequate manier van schade beperken. Moet de expert nu voor verzekeraars rechtzetten wat bij de polisopmaak is toegezegd? Denkt u dat de makelaar de expert in dank zal afnemen wanneer hij in feite de opgemaakte polistoezegging aan de kant schuift?

Naar mijn mening moet de betreffende bepaling, waarbij de uitzondering voor de toepassing van de evenredigheidsclausule voor de extra kosten niet van toepassing worden verklaard, zo snel mogelijk van tafel. Ik denk dat de consequenties verder gaan dan destijds de bedoeling is geweest. Ik word in mijn mening gesterkt doordat bij de Nederlandse Beurspolis voor Zaak-en Bedrijfsschade (NBZB 1999) de bepaling omtrent het niet toepassen van de evenredigheidsclausule in geval van extra kosten (al dan niet bewust) niet is opgenomen.

• disclaimer
• algemene voorwaarden
• FAQ
• sitemap
• naar boven
• english